zaterdag 2 april 2016

DM6 weer met beide billen op de grond

Gevieren vertrokken zij gisteravond naar Etten-Leur voor een wedstrijdje ping pong - of pink pony, zoals het autocorrectie-slaafje van mijn buurvrouw's mobieltje het aanpaste - tegen het laag geklasseerde Tanaka 3. Het werd de slechtste 1 april-grap ooit. DM6 ging zo hard onderuit, dat 'met beide benen op de grond' niet sterk genoeg uitgedrukt is. Chris, Hans en Ron werden opgewacht door oude rot Hans Jansen, jong talent Stijn Vermeulen en invaller Richard van der Veeken. Eigenlijk zou Chien Nguyen spelen en die was ook wel beschikbaar, maar Tanaka had punten nodig en daarom werd Richard éénmalig van stal gehaald; en met succes. Wim was speciaal meegekomen om de dubbel te spelen, maar die wedstrijd bleek typerend voor de avond: met drie keer 11-9 werden Asterix en Obelix de zaal uitgestuurd. Wim kon aan het bier!


Ron had zijn beste avond van het seizoen, speelde drie goede partijen, benaderde zijn oude niveau, oogde ontspannen en gefocust, genoot, acteerde alsof er een last van hem was afgevallen... maar won niets. Net als Oranje in '74; wel lof, geen bloemen. En Wim? Die nam nog maar een biertje!
Hans, onze tovenaar, wisselde wederom briljante momenten af met slordige fouten en foutservices, in jargon 'Hansjes' genoemd. Net als Harry Pottter, die op het moment dat het erop aan komt ook altijd zijn toverstokje laat vallen. Maar waar 'hij die niet genoemd mag worden' er nooit van profiteerde, deden de mannen van Tanaka dat wel. Alleen Hans Jansen liet zich een game afsnoepen. En Wim? Die nam nog maar een biertje!
Chris haalde gelukkig op de valreep nog de akelige nul van het bord. In de laatste partij van de avond versloeg hij Hans, die zijn noppenfobie hardnekkig blijft ontkennen. Chris was dus de enige die deze avond een topping (naar keuze mayonaise of curry) op zijn warme hapjes (36 stuks voor € 8,00!) kreeg. En Wim? Die nam nog maar een biertje!

De 9-1 kwam hard aan, net als de wetenschap dat de voorsprong op de drie achtervolgers nu wel heel erg klein is geworden. Met het biertje, waarmee de teleurstelling werd weggespoeld, was in ieder geval niets mis. Ruim na middernacht werd de terugreis naar Made aangevangen. En Wim? Die had, samen met zijn biertjes, de tijd van zijn leven, zittend met zijn koude spiertjes op de, op de hoogste stand, voorverwarmde bijrijdersstoel!

Geen opmerkingen:

Een reactie posten