zondag 24 april 2016

DM6 en de dans der kampioenen

Wat hebben Johan, Joost, Peter, Adri, Marcel, Michel, Marco, René, Mathieu, Sven, Nico, Karel, Kevin, Joey, Ruud, Daniel, Sylvia, Gerard, Fred en Jack gemeen? Zij dansten dit jaar allemaal de dans der kampioenen. Waar DM1 en DM9 vorige week de buit al binnen haalden, was het afgelopen vrijdag de beurt aan DM2, DM3 en DM7. Gefeliciteerd dame en heren! Top gedaan!

DM6 speelde deze laatste avond van het seizoen geen rol van betekenis meer in de kampioensstrijd, maar tegenstander Belcrum 7 des te meer. Lucien Löwenthal, Dennis van Dun en Niels van Vliet hadden twee punten goed te maken op koploper Irene. Dat was zeker niet onmogelijk, maar daarvoor moesten ze nog wel afrekenen met de schier onoverwinnelijke helden van DM6.

Het openingsduel was een spel der noppen, waarin Wim in vier games net te kort kwam tegen Niels [0-1]. Chris begon met een overwinning in de eerste game tegen Dennis, maar hem was uiteindelijk hetzelfde lot beschoren [0-2]. Hans begon zelfs met twee gewonnen games, maar Lucien liet zien hoe gefocust en gebrand de gasten uit Breda waren, hopend op een slippertje van Irene tegen Groene Ster. Onze tovenaar speelde weer eens geweldig, maar er bleek een klein Sinterklaasje in hem te schuilen [0-3].


Maar daarna ging het, onder het toeziend oog van Raimo Kool, mis voor Belcrum. De 3-0 nederlaag in de dubbel kwam hard aan. De druk nam toe; de zenuwen ook. Chris versloeg Niels en Wim versloeg Lucien, in stuk voor stuk spannende partijen. Daarmee was de stand weer gelijk [3-3] en een eventueel kampioenschap wel heel ver weg. En precies op het moment dat Dennis tegen Hans met een verrukkelijk doodvallende netbal de bezoekers weer op voorsprong zette, kwam het vonnis binnen: Irene stond met 5-1 voor. Weg hoop, weg illusie. De rest van de partijen was ontdaan van iedere vorm van spanning (Wim lachte zelfs tijdens zijn partijen) en de wedstrijd kabbelde naar een terechte en evenwichtige 5-5.

Geen kampioenschap voor DM6 dit jaar, maar het feit dat handhaving in de derde klasse zo eenvoudig gerealiseerd werd, was toch reden voor een feestje. Het biertje dat voor die gelegenheid werd genuttigd, smaakte overigens prima. En ik kan het weten, want daar was ik speciaal voor naar Made gekomen; om dat te controleren.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten